عمریــست که تنهایم در تنهایی نیز تنهایم!

اگر مانده بودی تورا به عرش خدا میرساندم

اگر مانده بودی تورا تا دل قصه ها میکشاندم

اگر با تو بودم به شب های غربت که تنها نبودم

اگر مانده بودی زتو مینوشتم تورا می سرودم

مانده بودی اگر نازنینم زندگی رنگ و بویی دگر داشت

این شب سردوغمگین غربت باوجود تو رنگ سحر داشت

با تو این مرغک پرشکسته مانده بودی اگر بال و پر داشت

باتو بیمی نبودش زطوفان مانده بودی اگر همسفر داشت

هستیم را به آتش کشیدی سوختم من ندیدی ندیدی

مرگ دل اگر آرزویت بودمانده بودی اگر می شنیدی

با تو دریا پر از دیدینی بود شب ستاره گلی چیدنی بود

خاک تن شسته در موج باران در کنار تو بوسیدنی بود

بعد تو خشم دریا و ساحل بعد تو پای من مانده در گل

مانده بودی اگر موج دریا تاابد هم پر از دیدنی بود

باتو وعشق تو زنده بودم بعد تو من خودم هم نبودم

بهترین شعر هستی رو با تو مانده بودی اگر میسرودم