عمریــست که تنهایم در تنهایی نیز تنهایم!

در آسمان زيباي روزگار باز اين منم كه راه گم كرده ام

باز سرگشته و حيرانم از اين واقعه

سالهاست كه ازپي اين باد و آن باد رفته ام

 اما هنوز اين تكه ابر راه گم كرده باقيست

من نمي دانم تا كدامين روز روزگارم اينگونه خواهد بود

ماندن تكه ابر در آسمان زيباي آبي

ز خود شرم دارم زيرا وجودم آسمان زيبا را لكه دار كرده

ز خود بيزارم كه قدرت ريزش اشكهايم را هم ندارم

تا كدامين روز روزگارم اينگونه خواهد بود

تا كدامين روز؟؟؟؟؟